Elke dag leuke links?
Probeer
Dagelinks.nl!

Etappe: Coevorden -Bruchterveld

Naar een kaart van dit gebied

Het is dat het vandaag een beetje heiig is, want anders moet het uitzicht over dit vlakke Overijsselse land prachtig zijn. Vreemd zo'n bult midden in de weilanden. Geen prehistorisch vorstengraf ditmaal, maar deze berg verhult de rotzooi van de inwoners van Avereest, Den Ham, Gramsbergen, Hardenberg en Ommen. Een wandeling over de voormalige vuilstortplaats Collendoorn. Vanaf 1949 is op deze plaats afval gestort. Toen in juni 1988 de maximale hoeveelheid vuilnis werd bereikt ging de stortplaats dicht en werd overgedragen aan de Regio Ijsselvecht. 

Alle in bijna veertig jaar verzamelde rommel werd afgedekt met een meter aarde waarop gras is ingezaaid. De parkeerplaats bij wat nu een recreatiegebied is is te vinden aan de Kerkdijk tussen Lutten en Hardenberg. Een brede trap leidt naar boven. Her en der steken pijpjes uit de grond. Het blijkt dat het huisvuil een rijke bron van energie is. Het zogeheten stortgas wordt 'opgewerkt' tot aardgas. De oude vuilnisbelt is maar liefst goed voor 110 kubieke meter aardgas per uur en dat al jaren lang!

Boven op de bult is afgezien van het uitzicht weinig te beleven. Er loopt een kudde paarden rond. De dieren zijn bijzonder mak. Ritselen met een plastic zakje is voldoende om ze nieuwsgierig dichterbij te laten komen. Ze blijven dan ook gewillig staan voor een foto.

Naast de berg is nieuwe aanplant te vinden. Dit is 22 hectare bos dat in 1990 werd aangelegd als compensatie voor een even grote, nieuwe vuilstortplaats: Bovenveld bij de Witte Paal. Jammer dat dat nogal rechtlijnig is gedaan. Er loopt slechts één wandelpad doorheen, maar de witte paaltjes die dat moeten markeren ontbreken op de meest cruciale plaatsen. We zwerven dan ook maar een half uurtje rond: heen via een aardig kronkelpad en langs de rechte weg weer terug. Op zich heel aardig dat met zo'n afvalbult zoiets gemaakt wordt, maar met wat meer geld en inspanning zouden nog meer mensen plezier kunnen beleven aan een wandeling over en langs de bergen verholen aardappelschillen en lege flesjes afwasmiddel.

Een echt mooi bos is slechts enkele kilometers verderop te vinden. Als we het 15 hectare grootte Engelandsche Bosch binnenstappen is het alsof er een concert aan de gang is. De vogels zingen er uitbundig. Het voorjaar zit absoluut in de lucht. Het Engelandsche Bosch is gegroeid langs een oude rivierarm van de Vecht. Op de rivierduinen staan loof- en naaldbomen, met daar onder koningsvaren en ereprijs.
Er loopt een goed onderhouden rode paaltjes wandeling van 2 km doorheen. Dat de drukke N34 vlak langs het natuurterrein loopt is nauwelijks storend.

Wie in deze contreien is moet beslist het Historisch Cultureel Informatie- en Kenniscentrum in Grambergen aandoen (entree f 3,50, ma. t/m za. open van
10 tot 17 uur). Wat vrijwilligers in dit nog maar een jaar (1999) geleden geopende museum gerealiseerd hebben is indrukwekkend. In de voormalige bakkerij is aan de hand van foto's en gevonden materiaal te van alles te leren over de historie van de 167 kilometer lange rivier De Vecht, die hier al duizenden jaren stroomt. De rivier vormde een belangrijke handelsroute voor reizigers vanuit Duitsland. Door de geringe diepte moesten speciale schepen gebouwd worden, de Zompen, die slechts 45 tot 60 centimeter in het water staken. Er is te luisteren naar het verhaal van een van de laatste schippers van dit soort boten. Andere onderwerpen/zaken waarover de bezoeker geinformeerd wordt: de slag bij Ane, baardmanskruiken, oud hollandse tegeltjes, schoenen en tasjes uit de 15e en 16e eeuw, honderd jaar artsenij en klederdrachten en mutsen uit de streek. In het bakkerswinkeltje wordt nu historisch speelgoed verkocht. Eenmaal weer buiten is het aangenaam toeven in het in 1996 weer in oorspronkelijke staat  teruggebrachte dorpscentrum van Gramsbergen.

Aanbevolen link

De paarden blijven gedwee staan. (foto is groot te klikken)

Het nabij de vuilstort aangelegde nieuwe bos is weinig spannend.

Het Engelandsche bos daarentegen is veel mooier.

Waar vroeger de Vecht heeft gestroomd is nog duidelijk te zien.

De vrijwilligers in het museum in Gramsbergen. Links J. Brink en rechts C. Boonstra.

Het museum staat in het centrum van het in 1996 geheel in oorspronkelijke staat herstelde Gramsbergen.