Etappe 27: Cornwerd - Harlingen
Naar een kaartje van dit gebied
Elfstedentocht. De Friezen kunnen er geen genoeg van krijgen. Nederlanders
ook niet trouwens. Hoewel je zo'n tocht - met uitzondering van de
originele
schaatsuitvoering - eigenlijk overal in Nederland zou kunnen houden heeft
het rijden tussen de bekende stempelplaatsen een onstuitbare
aantrekkingskracht.
Temidden van het 126 hectare grote weidevogelgebied
bij
Wûnseradiel - staand op een uitkijkpunt in het Hegewiersterfjild -
overheerst vandaag niet het getjilp maar het geronk van motoren. Honderden
motoren doen de fameuze tocht de ene kant uit, terwijl op dezelfde dag
15.000 fietsers het 230 kilometer lange trajekt de andere kant omgaan. Het
is onmogelijk dit lint van tweewielers te ontwijken. Regelmatig moet er
halt
gehouden worden als bij het afleggen van de voorgenomen route stuiten op
vrijwilligers die met rode vlaggen een kruispunt afzetten.
Maar op het Kornwerderzand heerst de wind. Deze zandbank in de voormalige
Zuiderzee is een "peiler" onder de afsluitdijk. Op deze plek
wordt rond een
gedenksteen informatie gegeven over dit grootse project, waarvoor Hendric
Stevin al in 1667 een eerste plan lanceerde. De daadwerkelijke uitwerking
kwam - zoals bekend - van Cornelis Lely, die overigens de officiële
ingebruikname nooit heeft mogen meemaken. Lely overleed in 1929, terwijl
de
eerste auto's pas op 23 januari 1933 over de dijk reden.
De aanleg van de afsluitdijk, die toentertijd 120 miljoen gulden kostte en
met 45 kilometer lengte het ophogen van 300 kilometer dijken overbodig
maakte, vond vaak onder barre omstandigheden plaats. De vijfduizend
arbeiders mochten het werk pas staken als de temperatuur tot vijf graden
onder het vriespunt gedaald was.
Omdat de dijk voor eventueel binnenvallende legers een makkelijke toegang
vormde tot de zogeheten "vesting Holland' en met de spuisluizen de
waterhoogte in het IJsselmeer geregeld kon worden, werd op het
Kornwerderzand een kazemattencomplex bestaand uit zeventien bunkers
gebouwd.
De degelijkheid ervan bleek bij de inval van de Duitsers, want in mei 1940
slaagden zij er niet in om dit verdedigingswerk te veroveren. Nadat zij
het
na de overgave van Nederland toch in handen kregen bouwden ze er zelf nog
enige bunkers bij.
De restanten van het complex zijn in
oorspronkelijke
staat behouden en voor het publiek te bezichtigen. De openingstijden zijn
overigens zeer beperkt: van mei tot oktober op woensdag en zaterdag van 10
tot 17 uur en in juli en augustus ook op zondag van 13 tot 17 uur.
Hierna doen wij onze 'eenstadstocht' en beperken ons tot Harlingen, waar
een
groep Solex-brommerrijders zich verzamelt voor deelname aan de 'tocht der
tochten'. Tussen alle historische gevels staat in de Voorstraat het
Hannemahuis. In dit koopmanshuis is al bijna een halve eeuw een museum
ondergebracht. Er zijn drie stijlkamers ingericht, die er uitzien
alsof de
oorspronkelijke bewoner ze in 1744 zo heeft achtergelaten. Daarin hangt
een
barometer, gemaakt door "Grosso & Waldi". Een naam waar
echter een Harlinger
maker achter schuil gaat, die bewust een Italiaanse naam verzon omdat
meetinstrumenten uit dat land toen goed bekend stonden...
De tweede verdieping van het museum gaat vrijwel geheel over de rol van de
Harlinger scheepvaart. Er is onder andere een opengewerkt model van een
stoomboot, waarbij kinderen door het drukken op een knop kunnen zien hoe
de
verschillende onderdelen werken. Harlingen is enige tijd marinehaven
geweest, toen in 1644 de Friese Admiraliteit uit Dokkum werd
overgeplaatst.
De stad eert de schrijver Simon Vestdijk met een speciale kamer. Vestdijk,
in 1898 in Harlingen geboren (wat hij zelf altijd Lahringen in zijn boeken
noemde), liet bij zijn overlijden in 1971 zijn complete oeuvre aan het
museum na. Van de boeken is echter alleen de kaft te bekijken, aangezien
ze
allemaal in vitrines liggen. Het zou een uitdaging moeten zijn voor een
conservator om met name dit deel van het Hannemahuis bijvoorbeeld door een
interactieve presentatie (video, internet) aantrekkelijker te maken.

Temidden van het 126 hectare grote weidevogelgebied
bij
Wûnseradiel (foto is groot te klikken)