Elke dag leuke links?
Probeer
Dagelinks.nl!

Naar een kaartje van dit gebied

Grenzeloos Terschelling 1

Eilanders kijken er niet van op, maar voor een toerist is het toch wel vreemd dat de snelboot “De Koegelwieck” niet, zoals beloofd in folders en op internet, in 45 minuten rechtstreeks naar Terschelling vaart. Daarvoor betaal je toch een toeslag om te voorkomen dat je met landerige kinderen twee uur op een langzame boot zit. De overtocht met de snelboot wordt met 30 minuten verlengd, omdat hij eerst naar Vlieland vaart om daar mensen af te zetten en vervolgens de oversteek maakt naar Terschelling, ons doel van vandaag.

“Terschellingers beleefden goede tijden in de 18^e eeuw door de walvisvaart en door ruilhandel met de Groenlanders, maar de echte ‘Gouden eeuw’ begon naar de Tweede Wereldoorlog met de opkomst van het toerisme”, zo wordt in een van de musea van het eiland treffend samengevat. Op het eiland is het zo in de zomermaanden dan ook weer druk. Het bewolkte weer lokt de mensen naar ‘west’ om te struinen en consumeren. Er worden boottochten gemaakt om op een zandplaat naar zeerobben te kijken. Voor het album en de thuisblijvers de foto’s bij het standbeeld van de eenzame vrouw, daar in 1993 neergezet door de Stichting Gerrit Luidenga als gedenkteken voor alle Terschellingers die het leven lieten op de zee.

Het leven op het eiland is niet altijd zo aangenaam geweest als nu. De eerste bewoners, de sporen dateren van het jaar 800, hebben zelfs een ronduit pijnlijk bestaan gehad. Skeletvondsten hebben aangetoond dat de bewoners toen misvormd en vergroeid waren als gevolg van tuberculose en reuma. En dan waren er nog de aanvallen van de zee, zoals die op het eiland Griend dat tot Terschelling gerekend wordt. Ooit was er op dat wat nu een vogeleiland is een Norbertijner kloosterschool gevestigd, dat echter door de zogenoemde Sint Luciavloed op 14 december 1287 weggevaagd werd. En in 1562 verdween een deel van West-Terschelling door kustafslag in zee.

De hedendaagse toerist – jaarlijks komen 300.000 mensen naar het eiland – zullen denken dat Terschelling altijd al zo groen was als nu. Dat is echter niet zo. Tot honderd jaar geleden was het een geheel boomloos gebied. De maar liefst 550 hectaren bos die er te vinden zijn werden in de periode tussen 1911 en 1934 aangeplant, deels bedoeld voor mijnbouw. Het hout zou gebruikt worden om mijngangen te stutten, maar de geschiedenis bepaalde anders.

Terschelling heeft in Nederland onder andere een bekende klank gekregen door het jaarlijkse Oerol-festival. Uit de hele wereld komen kunstenaars om hun gaven te laten zien. De naam Oerol komt van een eeuwenoud gebruik. Oerol betekent letterlijk “overal” en stond voor de periode waarin de eilanders tussen herfst en april hun vee overal los mochten laten lopen. Aan de traditie werd in 1942 een einde gemaakt door de Duitse bezetter, die het onverantwoord vond de koeien en schapen over wegen en paden te laten zwerven. Het argument was dat er zo ongelukken konden gebeuren met auto’s.

In “West” is het Centrum voor Natuur en Landschap te vinden, dat een uitgebreid beeld geeft van de natuur. Informatie over eb en vloed, alle vogels en hun geluiden, speciale aandacht voor de Griend, dat jaarlijks 60.000 broedvogels ontvangt. Er is ook een film van het leven op die zandplaat, maar die is ongeschikt voor kleine kinderen, die het wrede inhakken en uit elkaar trekken van pasgeboren kuikens door grote vogels niet kunnen begrijpen. De aquaria die in het centrum staan komen op de regelmatige museumbezoeker als gedateerd over.

Leuk is wel het verhaal over de ontstaansgeschiedenis van de cranberry-bes, die buiten Terschelling alleen te vinden is in Canada, het zuidelijke deel van de Verenigde Staten, Rusland en Vlieland. Deze Amerikaanse veenbessen zijn eind 19^e eeuw in een vat aangespoeld en gevonden door jutter Pieter Sipkes, vandaar dat de vruchten in de volksmond ook Pieter Sipkesbeien heten. Dat de bessen tijdens hun zeereis zo lang goed zijn gebleven komt omdat ze het natuurlijke conserveringsmiddel natriumbenzonaat bevatten. Het verhaal wil dat Sipkes dacht een vat met alcoholische drank gevonden te hebben. Toen hij ontdekte dat er slechts vruchten in zaten trapte hij het hout in de duinen kapot en daar op die plek bloeiden de eerste cranberry-velden op.

Op internet:

www.terschelling.net
www.terschelling.nl 
www.rederij-doeksen.nl

De zogeheten "dodemanskisten".

Veel fiets- en wandelpaden op Terschelling.

Deze hond schijnt hier altijd te liggen bij het Groene Strand.

Uitwaaien, foto is groot te klikken.

Dit beeld in de haven is een populaire plek om nog even een groep mensen bij de fotograferen voor de thuisreis weer aanvaard wordt.

De vuurtoren De Brandaris, waarmee de gemeente Kampen een bijzondere band heeft.