Elke dag leuke links?
Probeer
Dagelinks.nl!

Grenzeloos.nl etappe nr 10, Lattrop – Buurse

Kaartje van dit gebied

Of we koffie willen? Koekje er bij? Welke museumdirecteur/suppoost ontvangt zijn gasten zo? En heeft dan ook nog twee uur de tijd voor ze! Dat gebeurt in het Zandlopermuseum in Glanerbrug. En je hoeft daar ook nog eens geen entree te betalen. Het heeft allemaal te maken met het enthousiasme van Hennie Bijkerk (51). Wat in 1988 als geintje begon door de aanschaf van een zandlopertje op een rommelmarkt in Ootmarsum voor een dubbeltje is uitgegroeid tot een heus museum in zijn tuin waar nu meer dan duizend verschillende zandlopers en driehonderd eierwekkers staan te pronken. En elk exemplaar heeft zijn verhaal, dat Hennie graag wil vertellen.

“Het is eigenlijk een ziekte. Vroeger ging je naar de rommelmarkt, nu moét je”, bekent hij. Om zijn zaterdag zo optimaal mogelijk te gebruiken pluist hij de hele week de kranten uit naar aankondigingen van rommelmarkten, maakt daar een lijst van en werkt een “aanvalsplan” uit. “Soms doe ik zo twaalf rommelmarkten op een dag. Begin ik om negen uur en kom om half elf ’s avonds thuis”. Het handelen vindt hij een van de leuke dingen van zijn hobby: “Vijfentwintig gulden? Je durft nogal te vragen zeg!”. Zo is hij er trots op een zandloper te hebben die gebruikt zou zijn door de Huron Indianen in Canada. “Met veel moeite heb ik op een markt in Utrecht kunnen afdingen tot zestig gulden. Kwam er een collega-verzamelaar en die raakte helemaal opgewonden bij het zien van deze zandloper. “Waar heb je die vandaan Hennie?”, zei hij. Bleek dat hij dezelfde soort loper bij een handelaar had gezien en die vroeg er doodleuk drieduizend gulden voor. De prijs wordt bepaald door wat een gek er voor vraagt en een idioot er voor geeft”.

Bijkerk, vroeger natuurgids geweest en volgens eigen zeggen ooit “de grootste vogelkweker van Overijssel”, weet boeiend te vertellen over zijn collectie en over de historie ervan. Zo zou de eerste zandloper uit de veertiende eeuw stammen en werden ze in kerken gebruikt om de duur van preken te bekorten. “Er waren predikanten die spraken wel vier uur achtereen. Om daar wat aan te doen werd een zandloper op de kansel gezet. Duurde het langer, dan kreeg de dominee een boete”.

Het mini-museum, dat pas drie jaar geopend is voor publiek, is alleen na telefonische afspraak te bezoeken (tel. 053-4613765). “Op die manier hoef ik niet een hele dag te zitten wachten of er misschien iemand komt en bovendien weet ik dat de mensen dan ook echt geïntresseerd zijn”.

Ander zand zien we bij de wandeling door het Dinkelland. Dit is een prachtig natuurgebied in het lintvorminge beekdal van de Dinkel tussen de Duitse grens en de Oldenzaalse stuwwal. Het is al een oud toeristisch gebied tussen Denekamp en de Lutte, want het meest verbazingwekkende is dat in het bos her en der, gelukkig zonder enige omheining, vakantiehuisjes staan. Tegenwoordig zou zoiets onmogelijk zijn. Mooier is het lopen langs de oevers van de Dinkel. De historie van deze beek voert terug tot 20.000 jaar geleden. En het is een van de weinige watertjes in Nederland waar de mens nog niet ingegrepen heeft. Nog slechts 6% van alle rivieren en beken in ons land volgt de oorspronkelijke, natuurlijke loop. Duidelijk is in de uitgeslepen oevers de historie van het gebied te zien. Zo lopen er grindsnoertjes door, die volgens de deskundigen aantonen dat in die periode harde poolwinden al het zand hebben weggeblazen en alleen het grind achterbleef.

Het is overigens een echt “picknickmanden-gebied”. Op een mooie zomerdag kun je je hier makkelijk met een gezin een hele dag vermaken. Er zijn volop klimbomen, zandstrandjes om te poedelen en er is schaduw voor de ouders.

Even verderop in De Lutte, aan de weg naar Losser,  bezoeken we een Arboretum. Dit “bomenmuseum” is volledig uitgestorven. Het is ruim opgezet en vooral het poelenlandschap is prachtig om doorheen te wandelen. Het informatiecentrum is alle werkdagen van 9 tot 16 uur geopend en in het zomerseizoen ook op zondag. Bijzonder is de route die voor visueel gehandicapten is opgezet. Door markering in het pad weten slechtzienden hoe ze moeten lopen. Bij verschillende bomen staan bordjes met in braille een toelichting en daarnaast is het mogelijk de bast en bladeren te voelen.

De Dinkel levert ook mooie plekjes om foto's van elkaar te maken. (foto is groot te klikken)

Dit is een gebied waar je in de zomer je met een gevulde picknickmand de hele dag kunt vermaken met een gezin. (foto is groot te klikken)

Vreemd is dat her en der gewoon recreatiebungalows in het Dinkel-bos staan.

Hennie Bijkerk in zijn museum.

Zandlopers kunnen in de meest vreemde dingen zitten.