Elke dag leuke links?
Probeer
Dagelinks.nl!

Etappe 6 Budel – Reusel

“Grenzeloze natuur” meldt het bordje. Het zou er speciaal voor deze rubriek opgehangen kunnen zijn. Het markeert het begin van het natuurgebied Plateaux, het eerste project in de Benelux waar grensoverschrijdend natuurbeheer plaatsvindt.  De Nederlanders waken over hun 350 hectare en de Belgen hebben nog eens 220 hectare, die naadloos op elkaar aansluiten. Natuurmonumenten heeft er met de Vlaamse Natuurreservaten onder andere IJslandse paarden en Galloway-runderen op losgelaten.

De rondwandeling vinden is niet simpel. Gelukkig is er zo’n vijf kilometer voor de grens een vriendelijk Belgisch paar, dat met de punt van de paraplu in het zandpad de afslagen uittekent. En inderdaad, recht tegenover het BP-station met de grensovergang in zicht is een klein zandpad waar de Nederlandse ingang is tot dit uitgestrekte natuurgebied. De vier rondwandelingen (van een en twee uur) kunnen makkelijk achter elkaar doorgelopen worden. Het eerste stuk gaat echter altijd door de oninteressante vloeiweiden. Blijkens de folder bij de ingang is Natuurmonumenten er echter wel trots op. De vloeiweiden heten ‘uniek voor Nederland’ te zijn. Ze werden in de negentiende eeuw aangelegd om de grond geschikt te maken voor hooiwinning om paarden te voeren. Door een ingenieus systeem sijpelt water tussen het opkomende gras door. Toen de handel in hooi afnam werden voor de luciferindustrie populieren geplant. Het is allemaal echter nogal rechtlijnig en levert daardoor geen boeiend aanblik op. Gelukkig laten we na een kwartier dit deel achter ons en komen dan in een spannender landschap. Na het passeren van een hek met de melding dat hier paarden en runderen vrij rondlopen ontstaat er een soort ‘cowboy- en indianensfeertje’. Het voortdurend rondspeuren, door de knieën zaken, het enthousiast ‘ja!’-roepen om teleurgesteld te constateren dat het slechts om een forse struik gaat, wordt uiteindelijk beloond als we na het ronden van een bocht oog in oog staan met een heuse kudde wild behaarde runderen. Ze gunnen ons nauwelijks een blik waardig en vervolgen bedaard hun vreetzame weg door het bos.

Een gemeentelijke visvijver, nabij het riviertje De Dommel dat het terrein doorkruist, wordt omgevormd tot een amfibieënpoel. Hier komen ook een vogelkijkwand en nog een kijkplatform bij. In België ligt het Natuureducatief Centrum De Wulp, geopend op zaterdag en zondag van 14 tot 18 uur, dat met name voor kinderen leuk is.

Terug naar Nederland, slechts een tiental kilometers landinwaarts ligt Bergeijk. Dit dorp herbergt sinds 1995 het ‘Automuseum Bergeijk’ (entree 12,50 volwassenen, 5 gulden kinderen). Gevraagd naar de relatie met het in dezelfde provincie gelegen Autotron reageert niemand kriegelig, alhoewel duidelijk is dat deze vraag dagelijks zeker een paar maal door de kassaruit gaat. ‘We hebben niks met het Autotron te maken’, zegt een familielid van oprichter Janus Kennis, die in de vijftiger jaren begon met deze verzamelhobby. ‘We verkopen ze alleen wel eens een paar auto’s’, zegt hij. En handel, daar draait het eigenlijk allemaal om in deze verbouwde fabriekshal. In de riante ruimte staan driehonderd auto’s, daterend uit de begintijd van de auto tot pakweg 1980. ‘En alle wagens zijn te koop, daarom staat vrijwel overal een prijskaartje bij. Dat is niet alleen leuk voor aspirant-kopers, maar ook voor museumbezoekers’. Het is waar. Bij andere musea staat eigenlijk nooit wat iets waard is en dit maakt dat je met andere ogen naar de auto’s kijkt. Je gaat ook vergelijken: Als ik dan toch 50.000 gulden te besteden had, dan zou ik zeker niet die kopen, maar voor hetzelfde geld liever die hebben. Overigens – en dat is ook opmerkelijk – zijn veel antieke wagens helemaal niet zo duur als je denkt. Zo is er een Amerikaanse Chrevrolet Belair uit 1955 voor 19.000 gulden. Voor wie wat meer te besteden heeft een Rolls Royce Silver Shadow uit 1976 voor 49.500 gulden. Wie dat nog te min is: Een Rolls Royce Corniche uit 1979 kan voor 129.000 gulden aangeschaft worden. Bij sommige wagens staat geen prijs. Die wordt bepaald in overleg met de gegadigde. ‘Ach, het maakt ons niet uit of een wagen hier een paar maanden langer staat. In tegenstelling tot bij de gewone dealer worden ze hier alleen maar meer waard’, lacht de suppoost-handelaar.

Dat mensen heden ten dage nogal wat geld hebben voor dit soort luxe (Je kunt er immers alleen mee pronken en aan poetsen, want er boodschappen mee doen bij de supermarkt is er niet bij) blijkt dat alle driehonderd auto’s in een jaar tijd verkocht worden. Tweederde verdwijnt naar het buitenland en honderd krijgen een Nederlandse eigenaar. ‘Ja en dat houdt dit ook leuk als museum, want we hebben elk jaar een volledig nieuwe collectie’.

Andere bezienswaardigheden in deze buurt:

1)De 8000 hectaren aan naaldbossen en heidevelden in De Kempen ten zuiden van Hapert.

2)Het museum Jan Corver in Budel, dat alleen de eerste en derde zaterdag van de maand van 10 tot 17 uur geopend is. Hier kan de bezoeker kennis maken met het radiozendamateurisme, onder andere over de rol van zendamateurs tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Watersnoodramp in 1953.

Een oude fabriekshal vol met antieke wagens.

Door op deze foto boven te klikken krijgt u een vergroting te zien.

Er is ook een afdeling met alleen maar Italiaanse autootjes.

Zullen we deze dan maar nemen?

Ze hebben er ook reclamebordjes, brommers en antieke kinderwagens.

Het schijnt bijzonder te zijn: De vloeiweiden.

Een plotselinge ontmoeting met runderen.