Spoorwegmuseum Utrecht

Dit verhaal is geschreven na een bezoek aan het Utrechtste spoorwegmuseum tijdens de kerstvakantie van 2006. Het was de eerste keer dat we er naar toe gingen. De ervaringen waren zeer positief. Het is niet echt goedkoop: 13,50 euro voor volwassenen en 10,50 euro voor kinderen tot twaalf jaar, dus voor een gemiddeld gezin ben je dan al gauw 48 euro kwijt en je bent er niet de hele dag in zoet. Na vier uur heb je het wel gezien.

Eigenlijk is het een triest verhaal dat rond het Maliebaanstation hangt waarin ons nationale spoorwegverleden gepresenteerd wordt. Het station werd gebouwd in 1874 en moest qua grandeur de concurrent op het Nederlandse spoorwegennet (die had je toen) de loef afsteken. Het werd voor 200.000 toenmalige guldens gebouwd en ging open op 10 juni 1874, maar al in 1885 ging Halte Biltstraat open in Utrecht en daardoor werd meteen dit station overbodig. Elf jaar na de opening is het doorgaans stil op de perrons van het Maliebaanstation...

In 1921 volgt de genadeklap als er een directe verbinding tussen Hilversum en Utrecht CS tot stand komt. In 1939 wordt het Malibaanstation (evenals het station aan de Biltstraat) gesloten. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog staat het leeg. Maar dan in 1953 krijgt het een museale bestemming. Besloten wordt het historische materiaal van de spoorwegen hier aan het publiek te tonen. Er zijn verbouwingen in 1989 en in 2004 als ook de gerestaureerde koninklijke wachtkamer van het Haagse station naar Utrecht overgebracht wordt. In juni 2005 werd het totaal vernieuwde museum, geheel aangepast aan de wensen van de hedendaagse bezoeker geopend. Dat betekent veel overdekte gedeelten, zodat er minder hinder van het weer ondervonden wordt. Veel mogelijkheden om dingen zelf te ontdekken. Leerzame elementen voor kinderen (welke krachten zijn nodig om een trein te laten rijden?), een uitgebreide speeltuin, waarbij uiteraard een miniatuurtreintje waar de kleintjes een rondje in rijden niet ontbreekt. Kortom een museum waar Nederland trots op kan zijn!

Het leukst vonden de volwassenen: het afdalen in de mijnschacht naar het stukje Engeland van vroeger in een soort overdekt openluchtmuseum. De kinderen: Het kijken in de treinen en de speeltuin buiten.

Entree van het museum.

Een machtige locomotief van alle kanten te bekijken

Meer dan genoeg te doen voor de kinderen.

Via een mijnschacht begin je aan een reis via Engeland aan de historie van de trein.

Je kunt het feest dat gevierd werd met de eerste trein in Nederland meebeleven.

Tekst en uitleg bij antieke treinen.

Je kunt dromen dat je meegaat op een lange reis.

De Arend, de eerste stoomtrein in Nederland staat nu nog steeds te dampen.

Voor kinderen valt er heel veel te beleven in het museu. Het is echter vooral leuk tot de middelbareschool leeftijd