>Spa mag je missen

>

>Spa mag je missen 9*Een echtpaar volgt het langeafstandspad
door de Belgische Ardennen en gebruikt
de warme maaltijd onder de uitkijktoren bij Trois Ponts.

Natuurlijk is elk bezoek dat je aan een plaats brengt een momentopname. De ene keer laat dat een prettiger gevoel na, dan de andere. Ons bezoek aan het Belgische Spa in de Krokusvakantie van 2009 viel in ieder geval tegen. Het was niet dat het belangrijkste museum van de 10.000 inwoners tellende stad (in 1594 kreeg het stadsrechten) gesloten was – dat is een euvel dat je overal in Europa overkomt in de ene helft van het jaar – maar het was verder allemaal vergane glorie dat we te zien kregen. En de enige vernieuwing – het nieuwe spa-resort boven op de heuvel boven de stad – had ook zijn minpunten.

Telefonisch had de VVV-mevrouw al laten weten dat het museum over de bronnenhistorie van de stad en het daar naastgelegen paardenmuseum zaterdag en zondag gesloten waren: “Maandagmiddag weer meneer”, maar ja, dan waren wij alweer aan het werk en naar school. Toch maar eens gaan kijken in de stad die met de naam “spa” wereldwijd geassocieerd wordt met geneeskrachtige bronnen. Bij de VVV is de beschrijving van een wandeling van 60 minuten langs de ‘hoogtepunten’ van de stad te koop voor 25 cent.
Je loopt eerst door het park achter het bureau voor toerisme. Daar is de Galerij Leopold II, die door de vorst en zijn echtgenote Koningin Maria-Henriette werd aangeboden aan de stad ter gelegenheid van hun 25-ste huwelijksverjaarsdag. Het heeft geen zin de wandeling verder punt voor punt te behandelen, behalve dan dat het bij ons de indruk van een uitgebluste stad achterliet. In 1774 werd het eerste casino van Europa hier geopend. De verveloze restanten domineren, samen met het oude bronnenbad, het centrum van de stad. Even verderop staat een gebouwtje rond de bron ‘Pierre-le-Grand’. Deze bron werd al 53 voor Christus beschreven door de Romeinse schrijver Plinius. Ook Peter de Grote, de Russische Tsaar, kwam in 1717 om zelf de geneeskrachtige waarde te ervaren. In het haveloze gebouwtje kan de toerist nu tegen betaling van 20 cent een plastic beker vullen om zelf het ijzerhoudende water te proeven. Meer is er op dit moment niet te beleven. De in de folder beloofde wintertuin is gesloten. Hetzelfde geldt voor de verderop gelegen bron ‘Prince de Condé’.
Na nog even heerlijke truffels in zo’n echte Belgische bonbonwinkel gekocht te hebben (9 stuks zijn zo op!) werpen we nog een blik op het uit 1776 stammende stadhuis en gaan terug naar het bureau tourisme. Daar naast is een kabelbaan aangelegd naar de nieuwe Thermen Spa. Voor 1 euro per persoon maak je enkele reis een ritje naar boven. Eenmaal boven blijkt er een enorme rij voor de kassa te staan: Allemaal mensen die zich willen onderdompelen in het bronwater. De wachttijd bedraagt 1 uur voordat je naar binnen mag. Gelukkig waren wij dat niet van plan. Volgens de VVV kon iedereen hier binnen in het panorama-restaurant. Weinig panorama echter. Je kunt het bad niet zien en de omgeving wordt afgeschermd door de bomen. Dan maar weer lopend terug naar beneden. Conclusie: Spa benut zijn naamsbekendheid nauwelijks. Her en der staan wel grote flessen Spa, maar er worden nauwelijks souveniers verkocht met dat beeldmerk. Geen leuk/grappig T-shirt met Spa erop gezien bijvoorbeeld. Het is belachelijk dat je voor het bronwater drinken moet betalen (in Lourdes bijvoorbeeld kost dat ook niets). En van de ouwe meuk (bronnenbad en casino) moet snel iets bijzonders gemaakt worden: Bijvoorbeeld een wereldexpositie over het belang van goed drinkwater en iedereen door een deel van het entreegeld aan laten meebetalen. En de Thermen Spa zou ook iets moeten bieden voor niet-baders en wie wel wil zwemmen zou alleen online een kaartje moeten kunnen kopen zo zeker weten dat als hij/zij aankomt er direct gezwommen kan worden.

Voor dit weekend verbleven wij in Landal Village Les Gottales, een heel klein parkje, dat opgezet is als een soort vakwerkdorpje. De woningen zijn allemaal particulier eigendom, maar worden volgens de Landal-formule verhuurd. “Het park is 35 jaar oud. Als je nu een architect opdracht zou geven om zoiets te bouwen dan kreeg je het niet voor elkaar”, zegt de beheerster, die slechts beperkte tijd de receptie bemandt. We zitten zelf in huisje 16, dat gezellig klein is, maar dat een onbegrijpelijke hoeveelheid klokken heeft. In elke ruimte hangt er minstens 1. Als je op vakantie bent wil je toch juist elk besef van tijd verliezen? Er is veel in de omgeving te beleven. Daarvoor ligt een mooie map klaar in het huisje: Van de watervallen van Coo (met Plopsa Park) tot een doolhof-park. In de buurt is ook een uitkijktoren, die op veel folders voorkomt. Ondanks de voor 7 euro gekochte wandelkaart blijken we de toren niet direct te kunnen vinden. Je gaat in de plaats Trois-Ponts nabij het park richting Skibaan (blijkens het gastenboek hadden de bezoekers voor ons voldoende sneeuw voor enkele prachtige langlauftochten….bij ons was het allemaal net weggeregend) en ziet dan een bordje “Tour Leroux” en hier kun je je auto parkeren. Maar dan komt het: Het bordje met de rode wandeling wijst 2 kanten op. Je moet rechtsaf, onthoudt dat, anders dool je door het bos.

>Spa mag je missen 11

Reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.