Niet op reis: Bang voor een slang



In Europa voel ik me als een vis in het water. Ik ken de gewoonten, weet hoe de natuur is, snap de politiek en politie. Bij een reis buiten mijn ‘geboorteregio’ zijn er allerlei vage angsten die me weerhouden om zo’n tocht te ondernemen. Bijvoorbeeld slangen. Op de Veluwe (bij Epe) heb ik wel eens een adder over een bospad zien schieten, maar dat was eenmalig. In de bergen in Oostenrijk heb ik gelukkig mijn hond op tijd weten terugroepen voordat hij zich vriendelijk kwispelend zou gaan voorstellen aan zo’n gladde jongen. Maar verder valt dat wel mee.

Bij reizen door tropische jungles stel ik me voor dat een giftig beest achter elke boom schuil gaat. Zoekend naar informatie blijkt er nogal wat verschillende informatie voorhanden te zijn. Een concreet cijfer over hoeveel toeristen nu jaarlijks gedood worden door slangen is niet voorhanden. Duidelijk is wel dat India en Sri Lanka de gevaarlijkste landen ter wereld zijn als het om slangen gaat. Geen wonder dat slangenbezweerder een van de oudste beroepen in India is (ze worden echter steeds minder populair onder druk van natuurbeschermingsorganisaties, zoals blijkt uit bovenstaande NOS-reportage).

In een artikel in het AD staat: “Wereldwijd overlijden elk jaar meer dan 90.000 mensen aan de gevolgen van een slangenbeet. Dat hebben onderzoekers van de Kelaniya-universiteit in Sri Lanka bekendgemaakt. Tot nu toe nam men aan dat jaarlijks 20.000 mensen door een slangenbeet sterven, maar de onderzoekers stellen dat dit aantal een grove onderschatting is. ,,We schatten dat jaarlijks 1.841.000 mensen vergiftigd worden en 94.000 mensen sterven”, aldus een onderzoeker.

Het Nederlands Tijdschrift voor de Geneeskunde schat het aantal dodelijke slachtoffers veel lager: 20.000 per jaar. “De feitelijke aantallen zijn waarschijnlijk veel groter, schrijven de auteurs. Slangenbeten moeten worden beschouwd als een ernstige, verwaarloosde tropische ziekte. De rapportering ervan is slecht, in het bijzonder in landen met lage inkomens en middeninkomens, waar slangenbeten het meest voorkomen.” Want het ontbreken van (voldoende) anti-gif is het grootste probleem. Niet het wegsnijden van vlees rond een beet of het uitzuigen is een oplossing, maar alleen anti-gif dat een medicus je kan geven.

Dat verschil in welvaart verklaart waarschijnlijk ook het verschil in het aantal doden tussen Sri Lanka en Australië. Hoewel in het laatste land de meest giftige slangen er wereld wonen, is het aantal dodelijke slachtoffers aanzienlijk lager. Ongetwijfeld omdat er sneller en adequater hulp geboden kan worden.

Overigens blijken slangen niet de meest dodelijke dieren ter wereld te zijn, dat zijn de muggen. De hele lijst, zoals hier gepresenteerd, ziet er als volgt uit:

  1. Mug (2 miljoen doden per jaar)
  2. Slangen (100.000 doden, volgens deze lijst…)
  3. Nijlpaard (3000 doden)
  4. Olifant (500 doden)
  5. Leeuw (70 doden)

Uit alle berichten blijkt dat het vooral de arme, lokale bevolking is die geteisterd wordt door slangen en dat toeristen zich – met de nodige voorzichtigheid – nergens bang voor hoeven te maken. Mocht je echter wel ooit gebeten worden door een slang, dan is het goed om voorbereid te zijn. Wikipedia maakt een ‘wat te doen’-lijstje.

In deze reportage van The Voice of America is sprake van 200.000 doden per jaar volgens cijfers van de World Health Organisation. Die zouden vooral in Azië en Afrika vallen.

Reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.