>COLUMN – Oranje wandelschoenen

>>COLUMN - Oranje wandelschoenen 9

Ik hoop dat ze oranje hebben’, zei mijn dochter, doelend op de wandelschoenen die we ’s middags zouden gaan kopen. Het bleek echter geen eenvoudige opgave. Om te beginnen zijn wandelschoenen in de loop der jaren geëvolueerd. Je hebt ze in allerlei soorten en kleuren, alhoewel dat kennelijk niet voor elk onderdeel van de wandelsport schijnt te gelden. Naast ons was namelijk een volwassen vrouw wandelschoenen aan het passen en die moest het ‘B-model’ hebben (misschien heb je dat nodig om aan officiële wandelwedstrijden mee te mogen doen?) en die liep uitvoerig in de winkel heen en weer en tegen het nep-heuveltje op dat ze in de winkel hadden aangelegd. En ze vroeg op een gegeven moment aan mijn dochter: ‘Welke vind jij het minst lelijk, want lelijk zijn ze allebei’. En dat was waar, want ze had een soort klompen onder aan haar benen hangen, die je vroeger alleen zag bij mensen met horzelvoeten. Maar ja je gaat de natuur in om daar van te genieten. En dan vervullen de bloemen, planten en vergezichten te hoofdrol en niet jij, de nietige wandelaar.Dat mijn dochter oranje wandelschoenen wilde hebben maakte de missie er – ondanks de uitvoerige keus voor haar 8-jarige leeftijd – niet simpeler op. De echt mooie oranjeschoenen waren er namelijk absoluut niet in haar maat 34. ‘Wacht even, ik zal kijken of ik andere schoenen in die maat heb’, zei de verkoopster, die daarna terug kwam met brede schuiten met klittenband. ‘Die zijn stom’, concludeerde mijn dochter al bij het eerste aanblik, want ook op haar jeugdige leeftijd mankeert er niks aan haar onderscheidingsvermogen als het om kleding gaat.

‘Over twee weken komt de nieuwe collectie binnen en dan hebben we weer alle maten’, probeerde de verkoopster de situatie te redden. Maar ja, een kind van 8 dat nieuwe schoenen is beloofd heeft geen geduld om twee weken te wachten. Dan kunnen de bergen die we in Italië deze zomer gaan beklimmen allemaal al wel verzwolgen zijn. Dus het moest nu. Op naar een andere winkel (en als het om serieuze wandelschoenen gaat heb je die eigenlijk helemaal niet zoveel. Bristols met goedkope Taiwan-klonen genoeg, maar dat zijn geen echte.)
En elders bleken ze wel volop maatjes 34 te hebben, maar geen oranje schoenen. Gelukkig bleken frisse blauwe, met een gele markering, ook in de smaak te vallen. En dat is dan wel weer fijn, als blijkt dat kinderen ook weer niet zo kieskeurig zijn dat ze niet over hun oorspronkelijke wens heen kunnen wandelen… [SL]

Reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.