Dagtocht naar Guernsey

In het grote Nazi-ziekenhuis 70 meter onder de grond in Guernsey. Foto: Elkedagvakantie


Er is geen vinger op te leggen waarom ik vond dat Guernsey een magische klank had. In de loop der jaren was om allerlei redenen in mijn hoofd een bepaald beeld ontstaan van het eiland in de Atlantische Oceaan. Een plek met palmen en verborgen baaitjes. Een soort bounty-eiland, maar dan slechts op vijf kwartier varen vanaf Frankrijk. Tijdens een zomervakantie in Normandië hebben we een dagtocht gemaakt naar het Britse grondgebied en ik heb mijn plaatje – niet zozeer door de regelmatige regenbuien die ons toen teisterden – bij moeten stellen. De visie is nu reëler, Guernsey is mooi, maar niet uitzonderlijk.

De overtocht naar Guernsey is niet iets dat je ‘eventjes’ doet. Wij meldden ons op maandagmorgen in het kantoor van rederij Manche Iles in Carteret, maar alle boten voor de rest van de week waren al ‘volgeboekt’. De eerste overtocht was pas mogelijk op vrijdagmorgen om 9.30 uur vanuit Diélette, een kleinere haven iets noordelijker in Normandië. Mede door het sterk wisselende getij verschillen de vertrek- en aankomsttijden ook enorm. Geluk was dat we daardoor deze vrijdag tot 19.45 uur (lokale tijd, scheelt door de Britse tijd weer een uur, dus doe de som!) op Guernsey konden blijven.

Omdat je echt door de douane moet moet je je drie kwartier voor vertrek melden. Niet dat die controle overigens iets voorstelt. Op de heenreis konden we zo met – bij wijze van spreken – een heel arsenaal terroristisch materiaal mee, terwijl er op de terugreis opeens scanners en tassencontroles aan te pas kwamen.
Voor op Guernsey hadden we voor ons drieën via Europcar een auto (Ford Ka) gehuurd. De ervaring heeft geleerd dat dat qua kosten vaak nauwelijks duurder is dan het huren van drie fietsen, terwijl je je veel verder (en comfortabeler in de regen) kunt verplaatsen. De auto maakte het mogelijk om in de tien uur die we op het eiland tot onze beschikking hadden de kustroute geheel te volgen , verschillende toeristische attracties aan te doen, tweemaal te eten en te shoppen.

Veel kleiner
De indruk die Guernsey heeft achtergelaten: Het is veel kleiner dan ik dacht (78 km2). Geen Terschelling (87 km2) of Belle Ile (83 km2) (waar we eerder waren). De wegen zijn vrij smal. Ondanks dat we met een kleine wagen reden dreigden we toch een paar keer bij het passeren van een tegenligger tegen de stoeprand aan te komen. En het hele eiland is vrij vol gebouwd. Er is maar weinig “open ruimte”. Het is gelukkig wel erg Brits. Sommige stukken leken op een buitenwijk van Londen, andere meer op een Engelse badplaats. En wie er oog voor heeft: Op veel plaatsen is de Franse invloed op het eiland te zien, bijvoorbeeld in de straatnaamgeving. Geen wonder, als je bedenkt dat ook Napoleon ooit nog eens zijn stempel op deze samenleving gedrukt heeft.

Waar zijn we geweest?
1. In de buurt van Fort Pembroke in het noorden raakten we zomaar verzeild in de plaatselijke vuilstort, waarbij het leek alsof alle inwoners van Guernsey hun eigen afval moesten wegbrengen.
2. Naar Oatlands Village, dat er aantrekkelijker uitzag dan dat het daadwerkelijk te bieden had. Het is een oude baksteenfabriek, waarin allerlei winkeltjes gevestigd zijn (en verder o.a. een midgetgolfbaan). Wel een prima bak koffie gedronken in de oranjerie, waar we gelukkig (zoals op de meeste plekken) konden pinnen. Op die manier hoefden we voor ons dagje uit gaan geld te wisselen, want zeker de lokale 1 pond-biljetten schijnen verder overal geweigerd te worden (ook niet terug te wisselen bij het grenswisselkantoor).
3. Naar Saumarez Park, waar in een statig pand een Folk Museum is ondergebracht. Er is ook een “Japanse tuin”, maar dat is een veel te groot woord voor het verwaarloosde pad tussen enorme bamboestruiken door.
4. Langs de kust zijn wel wat zandstranden, maar niet heel veel. De route volgend kwamen we bij Guernsey Pearl, waar van alles met parels werden verkocht. Vooral (dikke) Amerikaanse dames leken tot de klandizie te horen. Ze hebben er echter ook een restaurant bij, waar we van echte Engelse ‘fish and chips’ hebben genoten.
5. Tegenover deze zaak ligt in Rocquaine Bay het Fort Grey, dat er ooit door het leger van Napoleon is gebouwd. In 1976 is het vervallen gebouw gerestaureerd en biedt nu onderdak aan het twee verdiepingen tellende Shipwreck Museum. Het blijkt dat er nogal wat schepen vergaan zijn aan deze west-kant van het eiland. In het museum wordt een overzicht gegeven van een dertigtal scheepswrakken, waarvan de laatste uit 1978 stamt. Ook is in detail de duikuitrusting te zien die gebruikt is om de ‘schatten’ (meestal bestek of flessen drank) boven water te halen.
6. In Le Bourg (daar heb je die Franse invloed weer!) is het German Occupation Museum te vinden. Hier konden we niet pinnen, maar als we 20 euro betaalden mochten we ook naar binnen. Het is een vrij uitgebreid museum, waarin onder andere een ‘oorlogsstraat’ is nagebouwd. Hoewel het een aardig beeld geeft van de vijf jaar dat Guernsey onder het Nazi-juk heeft geleefd, is het museum wel een allegaartje. Alles wat ook maar een beetje naar WOII-riekte is in een vitrine gelegd. Daardoor springt het nogal van de hak op de tak. Er is bijvoorbeeld zomaar een Britse gevangenencel in een Duits concentratiekamp nagebouwd. Waarom?
7. Indrukwekkender was het even verderop gelegen German Military Underground Hospital. Een werkelijk enorm ondergronds complex met heel veel grote ziekenzalen. Het is allemaal vrij gaaf bewaard gebleven, aangezien er niet gevochten is op Guernsey. De Duitsers hadden wel allerlei bunkers gebouwd, met het idee dat de geallieerden de eilanden zouden willen gebruiken als springplank voor een aanval op de rest van Europa. Maar dat is nooit gebeurd. De geallieerden zijn altijd gewoon voorbij gevaren. Daarom was het eiland ook pas in mei 1945 vrij, toen de Duitsers zich overgaven. Het ondergrondse ziekenhuis schijnt nog gebruikt te zijn om de Duitse gewonden van de aanval op D-Day op te vangen.
8. Eén van de missies die we ons voor deze trip hadden gesteld was om een echte Guernsey trui te kopen. Een kledingstuk met eeuwigheidswaarde, maar – hoewel degelijk – ook saai. De gezusters die de Guernsey Shop aan de haven van hoofdstad St. Peter Port bestieren hebben dat goed begrepen. Zij verkopen die ouderwetse Guernsey Sweaters in allerlei kleuren en maten, maar hebben ook een modernere variant bedacht en in eigen beheer uitgebracht. Na lezing van het bovenstaande zal het niet verbazen dat we met drie van die nieuwerwetse varianten naar huis zijn gegaan…
9. St. Peter Port blijkt (in de straten die even achter de haven liggen) een heel gezellig winkelgebied te hebben, met niet alleen de bekende, grote merken die je overal kunt vinden, maar ook met aparte andere winkeltjes. In de oude markthallen zijn bijvoorbeeld een grote cd- en video-store en een gigantische winkel met sportartikelen ondergebracht.
10. Als afsluiting van ons dagje Guernsey (alvorens we in een flink deinende ferry met allerlei zeezieke passagiers weer naar Frankrijk gingen…) nog even gegeten in het visrestaurant The Boathouse aan de haven. We hadden geluk dat we er een tafeltje konden krijgen, want het schijnt meestal volgeboekt te zijn. Hier nog even gesproken met de Franse serveerster. Zij werkte hier voor de zomermaanden. “Ik wil goed Engels leren spreken en dat kan ik hier. Nee, het is niet voor mijn studie, maar als ik later tijd en geld heb, dan wil ik graag gaan reizen en dan is het belangrijk dat ik goed Engels kan”. Wat een loffelijk streven!

Romantisch weekend
Concluderend: Guernsey is een leuke bestemming voor (jonge echt)paren. Je kunt er namelijk prima met het vliegtuig komen. Het heeft een eigen vliegveld. Het eiland heeft genoeg te bieden voor een romantisch lang weekend en het is weer wat anders dan een weekendje Parijs, Londen of Berlijn. Hoewel je er sinds kort ook met je eigen auto en caravan kunt komen zien we zelf een drieweeks verblijf met kinderen niet zitten. Daarvoor is het eiland te klein, zijn er te weinig attracties en is de kwaliteit van wat er nu geboden wordt te laag.

No Responses

Reageren

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.